Paasmaandag. Iedereen thuis. Wat nu gedaan? Een jeugdtornooi spelen misschien…

Zes gemotiveerde jeugdspelers zagen dat al helemaal zitten. Er werd afgesproken om 8 uur ’s morgens aan de sporthal in Tielt. Voor sommigen onder ons was dat geen enkel probleem; anderen vonden het dan weer véél te vroeg. Onder het motto ‘deelnemen is veel belangrijker dan winnen’, begonnen ze alle zes aan hun allereerste tornooi. Dit onder leiding van Leen, Johan, vele ouders, andere supporters en mezelf.

Rien en Jens (-9 jaar) mochten als eersten de spits afbijten in hun enkel. In het begin was het een beetje vechten met die lijnen van het veld, maar daarna hebben ze allebei zeer goed gespeeld voor ieder punt. Rien had het niet altijd makkelijk met die sterke tegenstanders, maar bleef enthousiast doorspelen! Jens had het in het begin ook iets moeilijker, maar kon toch de eerste wedstrijd binnenhalen voor de Voskes!!

Arne (-13 jaar) wachtte ondertussen ongeduldig op zijn dubbelpartner van een andere ploeg. Deze kwam niet opdagen en werd dan maar vervangen door een meisje dat wel wou inspringen. Ze hadden nog  nooit samen gespeeld, wat het allemaal nog eens moeilijker maakte, maar uiteindelijk hebben ze dit zeker niet slecht gedaan!

Na het lange wachten werd Kelly (-13 jaar) afgeroepen en mocht ook zij aantreden voor de enkel. Toen we aan de kant stonden te wachten begonnen de eersten op te warmen van haar poule waarop Kelly zei: “Amaai, die zijn wel goed hé!” En inderdaad, Kelly deed zeker haar best, maar moest ook de duimen leggen voor de sterkere dames.

Noa (-11 jaar) werd gelukkig snel na Kelly afgeroepen. Zij was het wachten ook beu en had al aan de druivensuiker gezeten. Dit bleef niet bij 1 suikertje, maar ze vond het nodig een half pakje op te eten. Gevolg: zeer actief! (mama had nochtans gewaarschuwd…). Dat actieve was dan ook wel te merken tijdens de wedstrijd. Ze bleef ervoor vechten en ging voor iedere pluim tot het uiterste. Helaas kon ook zij niet winnen tegen de sterkere dames. Maar het motto van Noa: “Keep on smiling!”

Last but not least mocht Jana (-13 jaar) aan haar enkel beginnen. Zij had het in het begin ook wat moeilijker, maar bleef ervoor gaan en kon toch de tweede wedstrijd binnenhalen voor de Voskes, onder een applaus van de andere jeugdspelers die supporterden voor haar!

Iedereen begon een hongertje te krijgen en volgens sommige onder ons is een chips goed tussen het sporten. Het smelt en legt een laagje onderaan uw maag, waardoor het niet ‘klotst’… Arne waagde zich dan maar aan een chips en Noa… “Waar is mijn druivensuiker, mama?” Hotdogs en knetterende Milka- eitjes werden ook toegestaan.

Na een kleine pauze werden de dubbels gespeeld. Met uitzondering van Arne, hij moest nog enkelen. Kelly en Noa begonnen als eerste. Zoals we al meer zagen in de voormiddag, gingen de eerste wedstrijden niet zo vlot. Maar tijdens de laatste wedstrijd verbaasde ze niet alleen de ouders, maar ook zichzelf met zeer mooi spel! Lange rally’s waren een feit. Jana kreeg ondertussen een dubbelpartner van een andere ploeg, wat altijd wel een aanpassing is, maar ze wisten zich al snel aan elkaar aan te passen. Spijtig genoeg zat er net geen overwinning in.

Arne wachtte ondertussen nog steeds om te kunnen beginnen aan zijn enkel. Met z’n vijven zaten we ongeduldig te wachten op de bank tot ze hem zouden afroepen. Na een tijdje was het zover. Arne had zijn naam nog niet helemaal gehoord, of stond al vol goede moed op het plein. Alweer hetzelfde liedje; in het begin iets minder goede resultaten, maar ook Arne wist een set binnen te halen in zijn enkel. Het werd zelfs even heel spannend toen hij een derde set moest spelen. Deze verliep op dit tornooi maar tot 5 punten. Op 4-4 hield iedereen (inclusief de mama) zijn adem in, maar helaas ging het vijfde en laatste punt naar de tegenstander. Maar met een brede glimlach verliet hij het veld en vond terecht dat hij goed gespeeld had!

Iedereen gedaan met spelen, tijd om naar huis te gaan. Bedankt aan alle spelertjes en ouders voor de aanwezigheid, het supporteren en zeker de fair play!!

Shana Tubbax