Eén dag na de succesvolle quiz mochten onze dames op een zondagavond aan de bak in de ijskelder van Overijse. Ik had iedereen verwittigd om veel “Damarkes” mee te brengen. Tot onze tevredenheid was de verwarming nu wel hersteld zodat het minder kou was dan tijdens de gemengde competitie. Alleen “Mie Kaaveus” zat nog af en toe te bibberen…

Jawel, na de invalbeurt ten-voete-uit van Ann Daenen was het nu aan Anne, Annemie of hoe ze ook noemt. De damesploeg gaat immers nog steeds gebukt onder de examens maar weet dit voorlopig prima op te lossen. Nu weten we dat sommige leden van het vrouwelijke geslacht “subtiel” druk kunnen zetten op iemand en zo ook deze keer want wie was er wel degelijk bij? Shana!

Heel even was er nog wat onduidelijkheid over de te gebruiken shuttles maar het verdict was onverbiddelijk: veren kiekens!

Bol en ikzelf moesten de dames nog vriendelijk doch dringend verzoeken aan de wedstrijden te beginnen: time!

UIteindelijk bleek het een crash-and-destroy wedstrijd te zijn. 0-8 winst, 0-16 games…

De dubbels werden allemaal heel vlot gewonnen. Te vermelden hier was de geweldige smash van mevrouw Bol op de arm van de tegenstander: “auw…”

Hanne was een beetje zenuwachtig voor aanvang van haar enkel tegen Joke Van Wesemael (“Ik heb daar nog nooit van gewonnen!”) maar loste het prima op. Alleen Loes wilde het nog wat rekken (net als haar achterlijn…) en ging in de tweede set richting derde. Na het nodige gefrons van Voskeszijde klaarde ze dan toch de klus met 22-24!

Mijnheer Bol en ikzelf moesten dan de foltering van het damesdouchen ondergaan. Helemaal alleen zaten we daar in de sporthal, het gegil van de Voskesdames te ondergaan. Plots viel zelfs het licht uit maar gelukkig kwam daar nog de enige overblijvende Treffersdame aan om ons naar hun cafetaria te begeleiden. En zowaar, amper 24 minuten na het laatste punt kwamen onze dames mooi gewassen en geschoren binnen…

Rest nog de die-die-weigert-te-zweten-op-een-veld te bedanken voor de lekkere wafels!

De volledige uitslag kunnen jullie hier terug vinden.

Volgende wedstrijd is komende zondag 28 januari 2012 om 15.00 uur tegen het ijzersterke Lubbinton met de eerste plek als inzet! Uw steun is van harte welkom!

Rudy Engels

Meensel-Kiezegem – Zaterdagavond ten huize Van Aerschot-Daenen. Om de zenuwen wat in bedwang te houden hadden ze er niets beter op gevonden dan een karaoke-avond te organiseren met o.a. grunge van Nirvana. Iedereen zijn voorbereiding zullen we maar zeggen…

Na telefonische controle van Ruud kan Ann met een gerust gemoed gaan slapen…

‘s Morgens vertrekken ze vederlicht richting echokamer van Keerbergen…

Bij mijn aankomst krijg ik te horen dat Ann haar schoenen vergeten heeft. Nu kun je veel proberen om niet te spelen maar dit? Uiteindelijk wordt volgende oplossing uitgedokterd: Ann doet de schoenen aan van Loes (een maat te klein) en Loes doet de schoenen aan van Lien (ook een maat te klein). U volgt toch ook nog?

Soit, zijn het de schoenen maar de dubbels zijn eigenlijk een (schoen)maat voor niets; Yente/Hanne en Ann/Loes winnen vrij vlot. Enige opmerking achteraf: “Min voote dun zier joeng!” Ook de andere dubbels van Yente/Ann en Hanne/Loes worden vrij gemakkelijk gewonnen al noopt een bepaald slagenarsenaal iemand tot het nodige gefrons…

0-4 op korte tijd en dus wordt er maar aan de enkels begonnen. De familie Peeters heeft het blijkbaar niet zo op zondagochtendwedstrijden begrepen want zowel Hanne als Lien verliezen. Yente maakt er nog maar eens een gezondheidswandeling van en Loes, nu met goede-maat-schoenen, volgt gedwee.

Einduitslag: 2-6 en dus tijd voor een lange douche… Ann merkte nog op dat ze maar moeten roepen als ze haar nog eens nodig hebben. Uw schoenen vergeten en er dan nog naast beginnen lopen…

De volledige uitslag kunnen jullie hier terug vinden.

Rudy Engels

In de heenronde hadden we nog een kurkdroge 7-1 gekregen van dezelfde tegenstander. Wij waren, door de aanwezigheid van Albert en de afwezigheid van mezelf (ouch…) in een iets andere samenstelling. Na een blik op de uitwisselingsformulieren ging ik voor de 4-4…

Kenny en Jordy moesten nog maar eens drie sets spelen tegen Peter Roekens (C1) en Philip Petillion (C2) maar konden deze keer niet winnen (ter info: het was de eerste heren dubbel die Kenny dit jaar verloor…). Geen probleem want mijn sterk damesteam zou de stand weer recht trekken (ahum…). Tegen Karen Southwick (C1) en Afliana Lombo (C1) maakten Goedele en Loes het zowaar nog in twee sets af ook. Straf!

Jordy bewees vervolgens dat hij ook nipte sets kan winnen; 23-21/22-20 tegen Peter. Albert zijn diesel sloeg net te laat aan tegen Philip. We stonden dus weer gelijk.

Tot op het laatste moment had ik getwijfeld wie ik als eerste dame zou opstellen. Uiteindelijk werd het Annelies en zij won opnieuw van een C1 in twee sets, deze keer van Karen. Goedele moest dan tegen Afliana, een wedstrijd om u tegen te zeggen. Na een zeer spannende eerste set (23-21 voor Goedele) moest de spreekwoordelijke rol even gelost worden: “Ik kan nemeer joeng!”. Hier konden wij ons dus niet in vinden… “Komaan Goedele! Bijten! Ni afgeven! Tank leeg!” In de derde set was het vooral de vraag wie het eerst een kotszakje zou nodig hebben en fysiek ten onder zou gaan. Goedele won in ieder geval het roodgehalte. De dames clearden mekaar stikkapot en op het einde waren het stomme details die deze fysieke wedstrijd hebben beslist. Goedele verloor nipt na een zeer sterke prestatie wat haar de Oscar van de Dag opleverde! Zou morgen toch graag een vlieg zijn…

Drie drie dus bij aanvang van de gemengd dubbels en ik zag het toch wat somber in. Kenny en Annelies vonden niet echt hun draai en verloren in twee sets. Albert en Loes hadden ondertussen tegen een toch wel sterke Karen/Philip vrij zwaar de eerste set verloren. Een kleine tactische bijsturing van alles of niets bleek te werken en de tweede set werd binnengehaald. “Zo blijven spelen nu, niet afgeven!” En jawel, liefste kijkbuiskinderen, ook de derde set werd binnen gehaald. Hihaa!

Einduitslag dus 4-4 na wat ongetwijfeld onze beste collectieve prestatie van het seizoen was. Ze zijn klaar voor de heren- en damescompetitie!

De volledige uitslag kunnen jullie hier terug vinden.

Hierna hadden we afgesproken om samen spaghetti te eten en aan de overschot te zien, of het gebrek eraan, had iedereen toch wel honger…

Een zeer aangenaam slot van een toch wel wat rare competitie. We eindigen uiteindelijk op een verdienstelijke vierde plaats, één punt achter de derde en mogen daar, gezien de klassementsverschillen in ons nadeel, best tevreden mee zijn!

Een fiere ploegkapitein,

Rudy Engels