In de heenronde hadden we nog een kurkdroge 7-1 gekregen van dezelfde tegenstander. Wij waren, door de aanwezigheid van Albert en de afwezigheid van mezelf (ouch…) in een iets andere samenstelling. Na een blik op de uitwisselingsformulieren ging ik voor de 4-4…
Kenny en Jordy moesten nog maar eens drie sets spelen tegen Peter Roekens (C1) en Philip Petillion (C2) maar konden deze keer niet winnen (ter info: het was de eerste heren dubbel die Kenny dit jaar verloor…). Geen probleem want mijn sterk damesteam zou de stand weer recht trekken (ahum…). Tegen Karen Southwick (C1) en Afliana Lombo (C1) maakten Goedele en Loes het zowaar nog in twee sets af ook. Straf!
Jordy bewees vervolgens dat hij ook nipte sets kan winnen; 23-21/22-20 tegen Peter. Albert zijn diesel sloeg net te laat aan tegen Philip. We stonden dus weer gelijk.
Tot op het laatste moment had ik getwijfeld wie ik als eerste dame zou opstellen. Uiteindelijk werd het Annelies en zij won opnieuw van een C1 in twee sets, deze keer van Karen. Goedele moest dan tegen Afliana, een wedstrijd om u tegen te zeggen. Na een zeer spannende eerste set (23-21 voor Goedele) moest de spreekwoordelijke rol even gelost worden: “Ik kan nemeer joeng!”. Hier konden wij ons dus niet in vinden… “Komaan Goedele! Bijten! Ni afgeven! Tank leeg!” In de derde set was het vooral de vraag wie het eerst een kotszakje zou nodig hebben en fysiek ten onder zou gaan. Goedele won in ieder geval het roodgehalte. De dames clearden mekaar stikkapot en op het einde waren het stomme details die deze fysieke wedstrijd hebben beslist. Goedele verloor nipt na een zeer sterke prestatie wat haar de Oscar van de Dag opleverde! Zou morgen toch graag een vlieg zijn…
Drie drie dus bij aanvang van de gemengd dubbels en ik zag het toch wat somber in. Kenny en Annelies vonden niet echt hun draai en verloren in twee sets. Albert en Loes hadden ondertussen tegen een toch wel sterke Karen/Philip vrij zwaar de eerste set verloren. Een kleine tactische bijsturing van alles of niets bleek te werken en de tweede set werd binnengehaald. “Zo blijven spelen nu, niet afgeven!” En jawel, liefste kijkbuiskinderen, ook de derde set werd binnen gehaald. Hihaa!
Einduitslag dus 4-4 na wat ongetwijfeld onze beste collectieve prestatie van het seizoen was. Ze zijn klaar voor de heren- en damescompetitie!
De volledige uitslag kunnen jullie hier terug vinden.
Hierna hadden we afgesproken om samen spaghetti te eten en aan de overschot te zien, of het gebrek eraan, had iedereen toch wel honger…
Een zeer aangenaam slot van een toch wel wat rare competitie. We eindigen uiteindelijk op een verdienstelijke vierde plaats, één punt achter de derde en mogen daar, gezien de klassementsverschillen in ons nadeel, best tevreden mee zijn!
Een fiere ploegkapitein,
Rudy Engels
